مسمومیت با مواد مخدر یکی از مرگبارترین انواع مسمومیت ها محسوب می گردد.
کارشناس امور داروئی معاونت غذا و دارو در معرفی ترکیبات مورد سوء مصرف در جامعه به معرفی متامفتامین هیدروکلرید یا به زبان عامیانه شیشه پرداخته و از آن به عنوان یک ماده قدرتمند، اعتیادآور، مخدر محرک نام میبرد
این ماده به شکل ترکیبى و مصنوعى است. کریستال ها به شکل بزرگ و شفاف و مانند کریستال هاى واقعى و به رنگ هاى صورتى، آبى و سبز یافت مى شود. این ماده همچنین در خیابان به اسامى “مت”، “تینا” و در بعضى مواقع “آیس” و “شیشه” شناخته شده است.. کریستال اغلب به صورت تفریحى در مهمانى ها و براى بالابردن و وسعت دادن به لذات جنسى و در بعضى موارد براى بیدار ماندن مصرف مى شود.
دکتر نصراله الحسینی در ادامه از کریستال یا شیشه به عنوان یک محرک بسیار قوى که فعالیت هاى مرکزى سیستم عصبى را سرعت مى دهد نام برده و توجه به این نکته که این ماده بسیار اعتیادآور و نسبت به دیگر آمفتامین هاى دیگر از نظر اجتماعى، عاطفى، روانى و حتى تحرکى آسیب بیشترى به فرد وارد مى کند. را مورد تاکید قرار می دهد
کارشناس معاونت غذا و دارو در بیان آسیب های وارده ناشی از این ماده اعتیاد آور می افزاید : استفاده دوز بالاى کریستال مى تواند موجب آسیب مهلک در رگ هاى مغزى و در نهایت مرگ شود دیگر تاثیرات فیزیکى معمول ناشى از استعمال کریستال شامل: خشکى دهان، افزایش سرعت تنفس، سردردهاى طاقت فرسا، حالت تهوع، تعرق بیش از اندازه بدن، سرگیجه، بالارفتن فشارخون، بالارفتن حرارت بدن ، تپش قلب، خشکى، سوزش و ترک لب ها، بزرگ شدن مردمک چشم، سیاهى رفتن چشم، لرزش دست ها و انگشتان مى شود. استعمال کریستال با استفاده از پیپ یا به شکل سیگارت موجب سوزاندن و بریدن لب ها مى شود که احتمال سرایت انواع ویروس ها از جمله هپاتیت C را افزایش مى دهد. فضاى استعمال کریستال تزریقى نیز در احتمال آلودگى به هپاتیت C و ایدز موثر است به خصوص اگر سوزن، سرنگ و دیگر تجهیزات تزریقى (قاشق، صافى، شریان بند) مشترکاً استفاده شود.
مصرف شیشه به علت همراهی با علائم حادی مانند توهم و هذیانهای گوناگون ، نیازمند رسیدگی هر چه زودتر خانواده و اطرافیان بیمار است . زیرا در وهله اول خطر آسیب به خود و دیگران به طور جدی بیمار و اطرافیانش را تهدید می کند و در وهله بعد آسیب ناشی از مصرف باعث حادتر شدن بیماری و وخامت حال بیمار می گردد و زمینه برای بروز اختلالات دیگر مهیا می شود که شاید هرگز قابل درمان نباشد .


